Vrijdag was the big day. Vandaag gaven we onze les over schaduwen aan lln die de hele tijd bezig zijn met hun GSM en MP3. Om 7u op om om 8u te vertrekken naar de school. We moesten namelijk om 9u les geven. Alles verliep vlot (ik kreeg Dries op tijd uit zijn bed 
) tot het 8u werd. Paolo dacht dat we pas om 8u30 vertrokken. (De avond ervoor hadden we hem verschillende malen herinnerd dat we om 9u les moesten geven en om 8u vertrokken. Hij dacht namelijk dat we maar om 10u les hadden en hij was uit geweest tot 1u.) Die ochtend nog kwam ik hem tegen in de lift en hij vroeg mij of ik ook les moest geven. Niet echt een bemoedigende opmerking aangezien dit duidelijk afgesproken was en op zijn weeklijst stond.
We vertrokken om 8u20 en we hadden veel gelukt toen we bijna meteen een bus vonden die zelfs vlot door het verkeer raakte en ons 15 min later aan school af zette.
De eerste les begon om 8u55 en de Duitsers en Paolo namen deze voor hun rekening. De les verliep heel vlot, met veel interactie met als minpuntje dat we Paolo bijna niet verstonden. Zijn Italiaanse intonatie maakte het zeer moeilijk om zijn Engels te begrijpen. Hij klonk eigenlijk net als Manuel van Fawlty Towers.
Maar de les verliep zeer vlot.
Daarna hadden wij een uur om onze les voor te bereiden. We zagen meteen al ons eerste obstakel, de kamer kon je onmogelijk donker genoeg krijgen en de lichtbronnen waren zo zwak dat je de zon beter zag :s Onze oplossing was om buiten het experiment te doen, maar dit mocht niet van de leerkracht, want ze vreesden dat de lln te rumoerig zouden zijn. Dus we gebruikten de zon als lichtbron. Zo gezegd, zo gedaan en de les verliep zeer vlot. Ik heb maar één GSM gezien en deze werd zelfs vlug weggestopt (dit terwijl Dries een expertlln vond in papieren vliegtuigen bouwen en Dries dit vakkundig in een bol veranderde om de zwaartekracht en de horizontale worp naar de prullenbak te demonstreren.)
De les verliep dus zeer vlot en de leerkrachten (Regina, Andrius, Daiva, de leerkracht van de klas en de directeur) die observeerden waren tevreden 
. Nu dit gedaan was aten we een typisch Litouws gerecht, Kebab
Hierna gingen we terug naar de universiteit om te reflecteren over deze week en dan te vertrekken naar de voormalige Litouwse hoofdstad Trakai. De enige die niet mee wou was Paolo aangezien hij de dag erna naar Minsk wou en hij zijn visum nog moest oppikken. (en zonder visum raak je nooit Wit-Rusland binnen)
We gingen er per bus heen, een half uurtje met een ‘schoolreisbus’ om in een stadje aan te komen die eigenlijk niet zo spectaculair was. Ik verwachtte een veel drukkere en grotere stad aangezien het een voormalige hoofdstad is, maar het was even rustig als een klein dorpje in België. We konden rustig naast de bevroren meren wandelen, met weinig zielen in zicht (behalve onze nieuwe mascotte)
Het lelijke eendje
Wel waren er enkele kastelen en landschappen die zeer mooi waren. Het is dus misschien meer een culturele stad dan een leefstad.
en hij zag dat het goed was
We bezochten één van de kastelen, waarbij Andrius het met volle enthousiasme voorstelde als zijn thuis
.
links: Gangleader of FiaMaf, rechts: iets dat eindelijk eens zijn ogen niet dicht heeft op een foto
Hij leidde ons dan ook maar al te graag rond en gaf de extra informatie die andere toeristen nooit zouden krijgen. Zoals waar de DJ staat als hij er een fuif geeft en waar de discozaal achter de gesloten deuren te vinden was.
Andrius' crib
a warm welcome
Na het kasteel gingen we gaan eten in een plaatselijk restaurant waar we de plaatselijke gerechten proefden. Was eigenlijk redelijk lekker. Na het gerecht namen we een ijsje (sommige 4 ijsjes) waarna we al lopend om 8u naar de bus gingen. De bus vertrok namelijk om 8u20 en de Slovaken hadden beslist dat ze niet wilden wachten op de bus van 9u20 (waarom weet niemand) :s
We konden nog juist op de bus springen en vertrokken naar Vilnius (de ene al slaperiger dan de andere)
Sleeping Beauty
In Vilnius gingen we nog iets drinken met Andrius, maar aangezien de vrouwen naar de zee gingen voor het weekend gingen we om 23u naar huis. Maar het was een leuke dag geweest.
De jongen zag sterretjes van teveel cola en een klop van Andrius' bierpot (serieus, hij had niet gedronken)
