Zaterdag gingen we dan naar Kaunas. Om 7h20 moesten we aan de groene brug staan, waar Andrius en Daiva ons zouden opwachten. Daar aangekomen was Daiva blijkbaar ziek en Paolo was spoorloos. We gingen dan maar op weg met 2 minder (we vermoeden dat Paolo naar Minsk is 
)
Dan een mooie ervaring met de plaatselijke ambtenaren. Controle op de bus. We kregen vervoersbewijzen van de organisatie en samen met je studentenkaart mag je er een maand mee rijden. De ambtenaren komen bij ons, kijken 5 min naar onze studentenkaart en zeggen, “No ISIC”. Dus wij moesten 20 litas ophoesten. Maar toen ze bij Jenni kwamen, was het plots geen probleem dat ze geen ISIC had. (Mannen zijn toch overal hetzelfde)
Dan de trein nemen (zonder ISIC betaalden we 20 litas heen en 20 litas terug; met ISIC 10 litas heen en 10 litas terug). Aangezien het -2°C buiten was, wachtten we een beetje binnen in de hal. Het was wel de moeite. Andrius zei tegen mij dat het een paar jaar geleden gerenoveerd was en je zag het. Veel mooier dan in België. Er was echter 1 klein ongemak: er waren duiven binnen. Je moest dus oppassen waar je je voeten zette. Dana zag de dieren zo graag dat ze zelfs eten had (wat enkele mensen raar deed kijken en terecht) en Dries zag de dieren zo graag dat hij er één een naam gaf (Sanne) en ze toen wegjaagde.
Later in Kaunas, I believe I can fly
Zeer amusant na de 5de keer (de jongen had energie teveel) en vooral omdat de duiven over de gladde voer slierden bij het opstijgen en dalen :p
Toen een uur op de trein naar Kaunas en ik moet zeggen, veel plaats en t’zit gemakkelijk. Dan stapten we uit aan de verkeerde treinhalte. Er zijn namelijk 2 treinhaltes in Kaunas en wij stopten aan deze buiten de stadskern :s
Zicht vanuit de treinhalte
Dus na een wandeling waar Katja Andrius’ gidscapaciteiten in vraag stelde door niet te geloven dat we in de juiste richting liepen en zo’n 3 keer de weg te vragen aan voorbijgangers (vrouwen zijn dus ook overal hetzelfde
Kaunas zelf was niet zo speciaal. Er was een 13de eeuws kasteel dat nog meeviel, maar het kunstmuseum was niet zo mooi (opnieuw hadden een ex-KGB persoon die ons schaduwde in het museum).
Het kasteel
De stijle beklimming van de kasteeltrap
Daarnaast was het oorlogsmuseum voor enkele weken gesloten
en wou er bijna niemand naar het duivelsmuseum :s . In plaats van het duivelsmuseum gingen we naar de kerk (ongeveer hetzelfde volgens de vrouwen) die dan nog gesloten bleek.Daarnaast kwamen we ongeveer 5 stadshuizen tegen (iedere kerk was volgens Andrius ook een stadshuis, tot hij de volgende kerk zag en dacht dat dit het echte stadshuis was)
Het echte stadhuis
Het beste aan heel Kaunas was toch wel het eten. Daiva had reservaties gemaakt in een restaurant en het bleek een zeer chic pizzarestaurant te zijn. Het was er redelijk duur (ongeveer dezelfde prijs als je in België zou betalen :p maar we mochten 300 litas met ons 8 uitgeven aangezien Daiva en Paolo niet meewaren en we hun 60lt dus ook kregen (lekker dessert dus)
Na dit alles terug naar de trein ( waar we 45 min te vroeg waren en Andrius 20 min nodig had om tickets kopen aangezien alle tickets met ISIC op naam waren) om dan een uur de rest van de groep te zien slapen terwijl Andrius en ik aan het praten waren. (Eigenlijk een adres voor een wasserette gevonden :p
Terug in Vilnius joeg Dries nog één maal op Sanne, arm schaap dat duifje. En dan een half uur wachten op de vrouwen die hun tickets naar Riga kochten voor de volgende dag (goed voorbereid dus :s )
Dan in de sneeuw terug naar het hotel (het was de hele dag -2°C geweest en -7° gevoelstemperatuur zoals Dries me een 20-tal keer vertelde tussen het klappertanden door) om ons te warmen in onze hotelkamer.
